Τί είναι η αρθροσκόπηση;

Η αρθροσκοπική χειρουργική ή αρθροσκόπηση είναι η μέθοδος πραγματοποίησης χειρουργικής επέμβασης, χρησιμοποιώντας πολύ μικρές τομές, από τις οποίες εισάγεται μια μικροσκοπική κάμερα μέσα στην άρθρωση. Αυτό δίνει τη δυνατότητα στο χειρουργό να αξιολογήσει και να επέμβει στη διόρθωση της βλάβης ή του τραυματισμού, έχοντας πολλά πλεονεκτήματα. Το βασικότερο πέρα από τη μικρή τομή, είναι ότι οι μύς και άλλοι ιστοί γύρω από την άρθρωση δεν τραυματίζονται, όπως γινόταν με παλαιότερες τεχνικές, υπάρχει μικρότερος κίνδυνος επιπλοκών και ο χρόνος ακινητοποίησης της άρθρωσης και περαιτέρω της αποκατάστασης, είναι σαφώς μικρότερος. Χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις χειρουργικής αποκατάστασης χιαστών συνδέσμων, μηνίσκων στο γόνατο, σε εξαρθρήματα του ώμου κ.α.

Διατασεις στη μυική δυστροφία Duchenne

Ένα ενδιαφέρον βιντεο που δείχνει αυτοδιατάσεις και παθητικές διατάσεις σε παιδιά με μυική δυστροφία Duchenne. Αξιόλογο είναι να παρατηρήσει κανείς τον τρόπο βάδισης στην αρχή του βίντεο.

8 Σεπτεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Φυσικοθεραπείας

Αρθρική και σπονδυλική αστάθεια

Η αρθρική αστάθεια και κατ' επέκταση στην σπονδυλική στήλη, η σπονδυλική αστάθεια, είναι η ανικανότητα των αρθρώσεων να διατηρηθούν στην ουδέτερη θέση. Αυτό μπορεί να οφείλετεται σε:

1. Έλλειμα ιδιοδεκτικότητας, πχ. λόγω τραυματισμού

2. Νευρομυικό έλλειμα

3. Έλλειμα δύναμης και αντοχής στους σταθεροποιητές μυς

4. Χαλαρούς συνδέσμους και άρθρικό θύλακα

Τα συμπτώματα μπορούν να είναι:

1. Πόνος, που ποικίλει ως προς την ένταση και τη συμπεριφορά και πόνος που δεν αντιμετωπίζεται με τις παραδοσιακές θεραπείες

2. Αρθρική δυσλειτουργία και δυσλειτουργία του μεσοσπονδυλίου δίσκου

3. Κρηγμοί από τις αρθρώσεις

4. Συμπτώματα σε περισσότερες από μια αρθρώσεις

Η αρθρική αστάθεια μπορεί να προκληθεί από:

1. Τραυματισμό ή βλάβη

2. Σπονδυλική ή αρθρική εκφύλιση

3. Συνδεσμική χαλαρότητα ή χαλαρότητα αρθρικού θύλακα πχ. εκ γεννετής

4. Κακή στάση

5. Μυική ανισοροπία.

6. Μονόπλευρη προπόνηση

Κάποιοι θεραπευτικοί κανόνες-κλειδιά για την αντιμετώπιση της αστάθειας είναι:

1. Περπάτημα με αιώρηση των χεριών, με σωστή θέση κορμού, τουλάχιστον 20 λεπτά την ημέρα

2. Σωστη θέση κορμου στις διάφορες δραστηριότες όπως κάθισμα, ορθοστάτηση, ανύψωση αντικειμένων κ.α.

3. Ασκήσεις ιδιοδεκτικότητας και ισορροπίας, όπως με τη χρήση ειδικής σανίδας ισορροπίας. Οι ασκήσεις πρέπει να αφορούν την άρθρωση που έχει την αστάθεια, αλλά και τις γειτονικές της αρθρώσεις. Στα τελευταία στάδια επανεκπαίδευσης θα πρέπει να συμπεριλαμβάνουν όλο το σώμα και να αφορούν δραστηριότητες ή ασκήσεις αθλήματος προσαρμοσμένες στις ιδιαιτερότητες και τα ενδιαφέροντα του κάθε ατόμου.

Πρόληψη στην οσφυαλγία

Η σημαντικότερη θεραπεία στην οσφυαλγία είναι η πρόληψη. Το πώς και πόσο καταπονούμε τη μέση μας και αν αυτή μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτές τις φορτίσεις, είναι το βασικότερο
ερώτημα στην πρόληψη, αλλά και στη συντήρηση μετά από θεραπεία.

Έτσι, πρέπει:

• Nα προσέχουμε τη στάση του σώματος μας, ώστε να διατηρείται η φυσιολογική λορδωτική καμπύλη της μέσης σε διάφορες θέσεις.

• Να αποφεύγουμε τη διατήρηση μιας θέσης για πολλές ώρες και να επιδιώκουμε συχνά διαλείμματα και απλές διατάσεις. Αν η εργασία είναι καθιστική, ενδείκνυται βάδιση ανά μια ώρα.

• Η εργονομία στο χώρο εργασίας, στο σπίτι, κατά την οδήγηση, στην καθημερινότητα, δηλαδή η καρέκλα και το ύψος του γραφείου, το στρώμα του ύπνου, το κάθισμα του αυτοκινήτου κ.α, πρέπει να υποστηρίζουν τη μέση και να πληρούν κάποιες προϋποθέσεις (χαλαρή μέση, αποφυγή κλίσεων λεκάνης, υποστήριξη άκρων).

• Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται στην εκτέλεση δραστηριοτήτων της καθημερινότητάς μας, όπως το σήκωμα βάρους, που πρέπει να μοιράζεται αν το φορτίο είναι μεγάλο, να αποσυμφορίζεται η μέση με το λύγισμα των γονάτων στην ανύψωσή του και να επιδιώκονται
εναλλακτικές λύσεις, όπως η κύλιση του βάρους με καροτσάκι.

• Αν το αντικείμενο που θέλουμε να σηκώσουμε είναι δεξιά ή αριστερά μας, τότε δεν στρέφουμε τη μέση, αλλά όλο τον κορμό ώστε να τοποθετηθεί το σώμα μας απέναντι στο αντικείμενο.

• Αποφεύγουμε ή αλλάζουμε δραστηριότητες που αναπαράγουν τα συμπτώματα.

• Ελέγχουμε το βάρος μας. Επιπλέον κιλά ζορίζουν τη μέση και προσδίδουν μια συνεχή φόρτιση.

• Η συστηματική άσκηση ή η ενασχόληση με σπορ διατηρούν ένα ικανό μυϊκό σύστημα που μπορεί να ανταποκριθεί στις καθημερινές επιβαρύνσεις.

• Ειδικές διατάσεις και ασκήσεις ενδυνάμωσης συμβάλουν στη δημιουργία ενός «μυϊκού κορσέ» προστασίας της μέσης και απορρόφησης των φορτίων. Ενδεικτικά παραθέτονται τέτοιες ασκήσεις και συστήνεται η εκτέλεσή τους, τουλάχιστον μια φορά την ημέρα, ανά δεύτερη ημέρα. Το ποιες ασκήσεις πρέπει να γίνονται, ανάλογα με την αιτιολογία και τη φάση της οσφυαλγίας, καθώς και η συχνότητα εφαρμογής τους και οι επαναλήψεις, πρέπει να δίνονται εξατομικευμένα από το φυσικοθεραπευτή.