Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

Τα χειρωνακτικά επαγγέλματα, όπως αυτά που απαιτούν τη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών (εξού και νόσος των ηλεκτρονικών υπολογιστών), γραμματείς, μοδίστρες, μουσικοί, η χρήση κομπρεσέρ, επαναλαμβανόμενες άρσεις βάρους με τα χέρια, λεπτές κινήσεις με φόρτιση, νοσήματα θυροειδούς, διαβητική νευροπάθεια, στην εγκυμοσύνη, στην εμμηνόπαυση, τραυματισμοί λόγω ανατομίας του ίδιου του καρπού (κανάλι), πχ, κατάγματα, τενοντοελυτρίτιδες, όγκοι τοπικά και αιματώματα, συχνά παρουσιάζουν συμπτώματα συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα.

Στη διαφοροδιάγνωση, λαμβάνουμε υπόψιν παθήσεις που μιμούνται το σύνδρομο, όπως Αυχενική Δισκοκήλη Α6-Α7, αρθρίτιδα καρπού ή αυχένα, , κυκλοφορικές διαταραχές, και στηθάγχη (αριστερό χέρι).

Τα συμπτώματα του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα αφορούν μουδιάσματα στα δάκτυλα του αντίχειρα, του δείκτη και του μέσου (δάκτυλα του "σταυρού") και τη μια πλευρά του παράμεσου, που μπορούν να ξεκινούν από τον καρπό και να δίνουν πόνο, αιμωδίες, μειωμένη δύναμη και αισθητικότητα και μείωση της λειτουργικότητας. Χαρακτηριστικό αυτών των ασθενών είναι η χαλαρή λαβή του χεριού, με αποτέλεσμα να τους πέφτουν αντικείμενα.

Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα προκαλείται από την πίεση του μέσου νεύρου στον καρπιαίο σωλήνα. Τα τοιχώματα του καρπιαίου σωλήνα αποτελούνται από οστάρια, εκτός από το άνω μέρος του, που το καλύπτει ο εγκάρσιος σύνδεσμος. Όταν η πίεση στο κανάλι αυξηθεί πάνω από 20-30mmHg, συνήθως λόγω οιδήματος, επηρεάζεται η αγγείωση του μέσου νεύρου, με αποτέλεσμα τη διαταραχή της λειτουργίας του.

Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα εμφανίζεται συχνότερα στις ηλικίες 30-60 ετών και στις γυναίκες τρεις έως πέντε φορές περισσότερο από τους άνδρες, πιθανόν λόγω πιο στενής κατασκευής του καρπιαίου συνδέσμου. Στο 50% των περιπτώσεων αφορά και τα δύο χέρια. Ξεκινά με τη συμπτωματολογία να εμφανίζεται τις νυκτερινές ώρες και στις βαρύτερες μορφές, το μούδιασμα και ο πόνος γίνονται επίμονα και συνεχή. Η μυική αδυναμία είναι πιο σαφής και η λαβή "δεν κρατάει".

Η διάγνωση γίνεται με τους παρακάτω τρόπους:

-Phalen Test, όπου ο καρπός κάμπτεται για 1 λεπτό και βλέπουμε εαν αναπαράγονται τα συμπτώματα, -Σημείο Tinel, με επίκρουση του μέσου νεύρου και νοιώθουμε εφόσον υπάρχει παθολογία, μια αίσθηση ηλεκτρισμού κατά μήκος του νεύρου από τον καρπό και κάτω.

-Ηλεκτρομυογράφημα

-Σημείο περιχειρίδος, με τη χρήση πιεσόμετρου στο βραχιόνιο και την αναπαραγωγή των συμπτωμάτων

Η συντηρητική θεραπεία περιλαμβάνει: -Τη χρήση νυχτερινού νάρθηκα για ακινητοποίηση του καρπού

-Φαρμακευτική αγωγή όπως μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, παυσίπονα και έκχυση κορτιζόνης στο καρπιαίο τούνελ.

-Φυσικοθεραπεία, με εφαρμογή αναλγητικών ρευμάτων, υπερήχου, laser, σημειακών μαγνητικών πεδίων, δινόλουτρου, κρυοθεραπείας, κινητοποίησης, διατάσεων και ασκήσεων ενδυνάμωσης και ιδιοδεκτικότητας.

-Πρόληψη και εργονομία: τακτικά διαλείμματα, αλλαγή θέσεων του χεριού, βελτίωση της στάσης του χεριού, εργονομικά mousepad, διατατικές ασκήσεις ανα διαστήματα, ασκήσεις ενδυνάμωσης άνω άκρου, εργονομικές λαβές των εργαλείων χρήσης.

Χειρουργικά, εφόσον τα συμπτώματα εμμένουν και η λειτουργικότητα έχει δραματικά μειωθεί, διανοίγεται ο εγκάρσιος σύνδεσμος και αποσυμπιέζεται το μέσο νεύρο. Μπορεί να γίνει είτε μα ανοιχτή επέμβαση, είτε ενδοσκοπικά. Μετεγχειρητικά το χέρι καλύπτεται με επιδέσμους και τα ράμματα αφαιρούνται 2 εβδομάδες μετά, με επιστροφή του ασθενή στις καθημερινές του δραστηριότητες. Συμβουλεύεται ο ασθενής να κινητοποιήσει το χέρι του αμέσως, αλλά να αποφύγει τις βαρειές εργασίες για 3 εβδομάδες.

Οι επιπλοκές της χειρουργικής αντιμετώπισης είναι: Ατελής διατομή του καρπιαίου σωλήνα, ιδιαίτερα σε ενδοσκοπική χειρουργική αντιμετώπιση, καυσαλγία, οίδημα, μόλυνση, τραυματισμός του νεύρου, δυσκαμψία.

Η άνοια Alzheimer μπορεί να προβλεφθεί?

Ερευνητικά αποτελέσματα από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλευ, δείχνουν ότι ο συνδιασμός εξέτασης μνήμης και απεικονιστικής μεθόδου του εγκεφάλου όπως η λειτουργική μαγνητική τομογραφία, μπορούν να προβλέψουν τις πιθανότητες επιδείνωσης της ελαφριάς τύπου άνοιας σε νόσο Alzheimer. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην αντιμετώπιση της νόσου και στην εγκυρότερη έναρξη της θεραπείας σε ομάδες υψηλού κινδύνου, ακόμη και στο στάδιο εμφάνισης ήπιων νοητικών προβλημάτων.

Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Neurology και έδειξε ότι ασθενείς με μη φυσιολογικά ευρήματα και στις δύο παραπάνω εξετάσεις, είχαν 12 πλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν τη νόσο, σε σχέση με τους συμμετέχοντες που εμφάνιζαν φυσιολογικά αποτελέσματα.

Παχυσαρκία και άσκηση

Η Ελλάδα έχει μια ακόμη αρνητική πρωτιά στην Ευρώπη, όσον αφορά τον υπέρβαρο πληθυσμό. Οι αιτίες πολλές, όπως η κληρονομικότητα, οι κακές διατροφικές συνήθειες, οι ορμονικές διαταραχές και η έλλειψη άσκηση.

Σημαντικό στην καταπολέμηση της παχυσαρκίας είναι η επίτευξη θερμιδικού ελλείμματος, δηλαδή η μείωση των θερμίδων που λαμβάνονται με την ημερήσια διατροφή. Η σύγχρονη αρθρογραφία για την παχυσαρκία, έχει επικεντρωθεί στην έρευνα για το πιο ενδεδειγμένο και αποτελεσματικότερο είδος άσκησης για την επίτευξη θερμιδικού ελλείμματος. Φαίνεται ότι η αεροβική άσκηση, όπως το κολύμπι, το περπάτημα, το ποδήλατο, το τρέξιμο, είναι ο ιδανικότερος τύπος άσκησης για την παχυσαρκία με μείωση του βάρους αφενός, αλλά και με τα πολλαπλά οφέλη της αυτής κάθε αυτής αερόβιας άσκησης, όπως η αερόβια προσαρμογή στην αντοχή και βελτίωση της καρδιαγγειακής λειτουργίας.

Συνίσταται αερόβια άσκηση τουλάχιστον 3 φορές τη εβδομάδα από 20-40 λεπτά. Θα πρέπει να τηρείται η προοδευτικότητα και μόλις χαθούν τα πρώτα κιλά, το πρόγραμμα αποκατάστασης θα πρέπει να συμπεριλάβει και αναερόβια άσκηση, όπως ασκήσεις με βάρη και λάστιχα για την ανάπτυξη του μυικού ιστού σε συνδυασμό με την αεροβική.

Αποκατάσταση πρόσθιου χιαστού συνδέσμου στο γόνατο

Τί είναι η αρθροσκόπηση;

Η αρθροσκοπική χειρουργική ή αρθροσκόπηση είναι η μέθοδος πραγματοποίησης χειρουργικής επέμβασης, χρησιμοποιώντας πολύ μικρές τομές, από τις οποίες εισάγεται μια μικροσκοπική κάμερα μέσα στην άρθρωση. Αυτό δίνει τη δυνατότητα στο χειρουργό να αξιολογήσει και να επέμβει στη διόρθωση της βλάβης ή του τραυματισμού, έχοντας πολλά πλεονεκτήματα. Το βασικότερο πέρα από τη μικρή τομή, είναι ότι οι μύς και άλλοι ιστοί γύρω από την άρθρωση δεν τραυματίζονται, όπως γινόταν με παλαιότερες τεχνικές, υπάρχει μικρότερος κίνδυνος επιπλοκών και ο χρόνος ακινητοποίησης της άρθρωσης και περαιτέρω της αποκατάστασης, είναι σαφώς μικρότερος. Χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις χειρουργικής αποκατάστασης χιαστών συνδέσμων, μηνίσκων στο γόνατο, σε εξαρθρήματα του ώμου κ.α.